Het jaaroverzicht 2014

Ik hou eigenlijk niet zo van jaaroverzichten, ik kijk liever vooruit dan achterom. Maar voor mijn blog was het wel een uitdaging om eens terug te kijken naar afgelopen jaar. Voor mijn gevoel was het namelijk een heel negatief jaar 2014, maar nu ik alles opgeschreven heb, heb ik toch wel een leuk jaar gehad… Lees je mee??

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/2b7/74588420/files/2014/12/img_4112-1.jpg
In Januari begon ik met hardlopen, na heel veel uitstellen… Maar de eerste 20 kilo waren eraf, dus er waren geen excuses meer… Uiteindelijk heb ik in juni mee gedaan aan de Loop door Houten en in september aan The Colorrun. Voor komend jaar wil ik mezelf ook weer een hardloopdoel stellen, op dit moment loop ik 1x in de week, dus dan zal ik dat ook moeten uitbreiden!

In Februari kwamen de eerste tekenen van de ziekte van mijn moeder, de eerste onderzoeken leken nog de goede kant op te wijzen…
In Maart is ze uiteindelijk 2x onder het mes geweest, er zou in april helaas nog een 3e operatie volgen. Maart stond verder in het teken van de voorbereidingen voor de bruiloft van mijn zwager en schoonzusje! -27 kilo werd bereikt en dus kon ik het perfecte jurkje aan!

Op 4 april was dus de trouwdag van mijn schoonzus en zwager, onze meisjes mochten bruidsmeisje zijn, net als hun nichtjes! Wat waren ze mooi!! En wat was ik trots op ze!! Verderop in de maand werd mijn moeder voor de derde keer geopereerd, nu werd haar hele borst verwijderd…

In mei genoten we van een weekendje weg met de familie van Zon en ik ging naar de bruiloft van mijn neef in Sofia, Bulgarije!! Heel speciaal om dit in het buitenland mee te maken!! In mei heb ik ook besloten te stoppen met mijn pedicurepraktijk, misschien dat ik het ooit weer oppak. Maar voor nu is het de beste keus, ik heb meer tijd voor mijn gezin/familie nodig, het geeft meer rust in huis.

Juni was eigenlijk een rustige maand. Ik liep de 5km bij de Loop door Houten en we vierden onze jaarlijkse familie Moes-dag!
In juli mocht onze jongste dochter afzwemmen, hadden we een heel gezellige buurt BBQ tot in de vroege uurtjes en manlief liep voor de tweede keer de Nijmeegse Vierdaagse!! Uiteraard gingen we hem binnenhalen!!
Augustus stond in het teken van onze vakantie in Italië en tijdens deze vakantie was ook onze trouwdag! 12 jaar zijn we alweer getrouwd!!

In september liep ik The Colorrun en ben ik begonnen met bloggen, naar aanleiding van een uitnodiging van de HEMA. Mijn blog wordt goed gelezen en ik hoop het nog wel even vol te houden!
In oktober kwam kleine Bram, een klein oranje katertje, bij ons gezin! Het is een enorme deugniet en houdt ons lekker bezig! Ik vierde 2 kinderfeestjes, voorlopig ben ik er gelukkig weer vanaf!!

November was de maand van Sint Maarten lopen, mijn eigen verjaardagsfeest vieren (wat ik eigenlijk niet wilde, maar echt super geslaagd was!!) en de operatie van mijn jongste. Haar keel- en neusamandelen werden eruit gehaald, gelukkig gaat het nu weer goed!
Mijn man kreeg helaas deze maand te horen dat hij zijn baan kwijt raakt… Na 14 jaar moet hij op zoek naar iets anders, we zijn benieuwd wat 2015 voor hem gaat brengen.

Begin december gingen we naar Hof van Saksen, waar we een warm welkom kregen van de manager, omdat mijn moeder klaar is met alle bestralingen en chemotherapie. Het gaat nog niet zoals we zouden willen, maar 2015 wordt voor mijn moeder het jaar van herstellen!

De feestdagen zitten er nu op, alleen oud en nieuw nog en dan gaan we ons weer klaarmaken voor een nieuw jaar! Zometeen maar een wensenlijstje voor 2015 gaan maken, of heel hip: een bucketlist….

Zoals ik al zei: ik kijk liever vooruit, iedereen alvast de beste wensen voor het nieuwe jaar!!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/2b7/74588420/files/2014/12/img_4111.jpg

Twitkerst

Vorig jaar heb ik voor het eerst meegedaan met #twitkerst, dus toen dit jaar de uitnodiging voorbij kwam hoefde ik er niet lang over na te denken!! Ik zou weer meedoen!!
Wat is #twitkerst??
Eigenlijk komt het neer op het kopen en leuk inpakken van kerstkadootjes voor een vreemde!
Het is een initiatief van @CeciliaStok, zij verzorgt alles eromheen. Meestal kun je je vanaf november opgeven bij haar om mee te doen. Dan begint het na 5 december met lootjes trekken. Je ontvangt via de mail de gegevens van degene waar je voor aan de slag kan gaan!
Het leukste is het uitpluizen van de Twitterbio en eventuele Blog van je lootje. Ook foto’s op twitter kunnen je vaak een hoop vertellen over de voorkeuren van je lootje. Dan ga je op zoek naar kadootjes voor je lootje. Het kan ook zijn dat je nog leuke dingen in huis hebt, die je doorgeeft. Het eindbedrag is €12,50.
Daarna ga je de kadootjes zo leuk mogelijk inpakken. Mooi papiertje, leuke strikjes en lintjes, leef je lekker uit!!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/2b7/74588420/files/2014/12/img_4067.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/2b7/74588420/files/2014/12/img_4068.jpg
Ik probeer de doos aan de buitenkant wel neutraal te houden, want er verdwijnen nog wel eens pakjes bij de bezorgdiensten. Zorg bij het verzenden altijd dat je een Track en Trace code hebt. Ook Cecilia wil deze graag hebben, zodat zij kan bij houden of iedereen zijn pakje wel verzonden heeft, en of het goed aankomt.
En als je pakje dan binnenkomt, dan moet je heeel veeeel geduld hebben, je mag het pas uitpakken op kerstavond!! Iedereen doet dit tegelijk (zoveel mogelijk dan) en deelt zijn foto’s van het uitpakken via Twitter onder de hastag #twitkerst.
Dit is een supermoment!!! Je hele TL ontploft (want je volgt natuurlijk al je mede-twitkersters) met berichtjes en foto’s!!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/2b7/74588420/files/2014/12/img_4055.jpg
Ik ben dit jaar superverwend door @dadelotje!! Ze had mijn bio en blog goed gelezen!! Dat vond ik echt zo ontroerend…dan kan je me opdweilen! Dat iemand die je niet kent, zich zo in jou heeft verdiept (en ik ben nou eenmaal een open boek in mijn blog) en zulke goede kadootjes heeft uitgezocht!! We blijken veel overeenkomsten te hebben en gaan elkaar nog veel vaker spreken!!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/2b7/74588420/files/2014/12/img_4062.jpg
Dank je wel #Twitkerst voor dit fijne begin van de kerstdagen!!

DIY: lipgloss maken!

Mijn dochter van 8 jaar begint al net zo creatief te worden als ik, dus toen ze met de vraag kwam of ze zelf lipgloss mocht maken, was ik meteen enthousiast!
Ze had dit op televisie gezien, het daarna nog op YouTube opgezocht en zelfs een boodschappenlijstje voor me gemaakt!

Wat heb je nodig?
-vaseline
-honing
-olijfolie
-(oude) lippenstift
– 2 lege lipgloss potjes (bij de drogist)
– 1 pan met water
– schaal
– evt. limonadesiroop

Je doet 2 eetlepels vaseline en 1 theelepel honing in een schaal. De schaal zet je op de pan met water en verwarmt dit au-bain-marie. Dit doe je tot het mengsel mooi vloeibaar is. Hier voeg je een heel klein scheutje olijf olie aan toe. Blijf roeren totdat je geen klontjes meer hebt.
Vervolgens voeg je een heel klein mespuntje lippenstift toe, ook nu blijf je roeren tot de kleur weer mooi egaal is. Eventueel kun je nog een scheutje limonadesiroop toevoegen voor de smaak.
Dit mengsel giet je in de potjes en plaats deze een half uurtje in de koelkast om hard te worden.
Maak zelf nog een leuk etiketje erop en je eigen lipgloss is klaar!!!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/2b7/74588420/files/2014/12/img_4012.jpg

Haken!

Van mijn buurvrouw kreeg ik een workshop haken kado. Zij had deze gewonnen via een lokale website, maar zij zei dat dit met 2 linkerhanden geen succes zou worden. Dus mocht ik in haar plaats gaan!
Vorig jaar had ik met een vriendinnetje al een avondje gehaakt en daarna zelf een paar pogingen gedaan, maar of het nu echt “mijn ding” is?? Ik zou heel graag mijn eigen warme muts haken of zo’n grote poef voor in de kamer, maar dit lijkt me nog heel ver weg…
Van te voren had ik al even op de website gekeken van Studio Dromenvanger en ik had er helemaal zin in!!
Leonie en Mariska hebben een kamer in een woonhuis omgetoverd tot een workshopruimte. Het ziet er heel gezellig uit, met overal leuke haaksels aan de muur… Meteen droom ik verder van mijn muts…
Het is vanavond een beginnersavond en er zijn nog 4 andere dames die ook een haakdroom hebben, dus we gaan onder het genot van een kopje thee meteen aan de slag!
We beginnen met een proeflapje haken, eerst losse steken, daarna vaste, stokjes en halve stokjes… Leonie en Mariska leggen het echt heel goed uit! Het proeflapje gaat me wel goed af, dus kunnen we aan een projectje beginnen. Voor mij mijn muts natuurlijk!! Mijn zus had er vorige week ook één gehaakt, zonder workshop, dus dat wilde ik ook!!
Patroon erbij en Mariska hielp me met het begin. Nou… pfff… Ik vond het echt lastig hoor! Misschien omdat er om me heen gezellig gekletst werd en er een leuk muziekje aanstond, maar mijn muts is echt nog heel ver weg! Omdat ik nog zo op mijn steken moet letten, vergeet ik de steken te tellen en kom ik dus aan het eind van mijn toer (zo noem je dat) steken tekort. Gelukkig zie ik om me heen dat de andere dames ook aan het worstelen zijn, anders had ik de moed snel verloren!! Voor ik het weet is het al 22.00u en is de workshop afgelopen. Ik ga naar huis met het patroon, mijn bol wol, haaknaald en een begin van een muts, formaat onderzettertje…

IMG_3896.JPG
Het haken vind ik echt heel leuk, ik weet alleen van mezelf dat ik snel resultaat wil zien en dat zie ik nu dus (nog) niet. Ik ga dus zeker nog een vervolgworkshop volgen bij de dames!!

Voor meer informatie kijk je natuurlijk op hun website!! http://studiodromenvanger.wordpress.com

3 jaar alweer…

De tijd vliegt voorbij, dat besef ik elke dag. Maar hoe snel de tijd vliegt, dat besef ik me deze dagen. Het is vandaag alweer 3 jaar geleden dat mijn vader overleed. 3 jaar… Lijkt als gisteren.

Ook toen zaten we middenin de sinterklaas-sfeer, je hebt tenslotte 2 kleine kinderen en dat feest moest natuurlijk gewoon doorgaan. Dus 2 dagen na het overlijden vierden we pakjesavond met mijn schoonfamilie. Van die dag kan ik me gek genoeg weinig herinneren, wel dat de meisjes die Sinterklaas een Megamindy-pak kregen. De dagen erna, het was inmiddels 5 december geweest, gingen we met de meisjes, ín Megamindy-pak naar het rouwcentrum. Heel apart, maar het voelde goed… Voor kinderen is dood niet vreemd, ze gingen er zo natuurlijk mee om…

IMG_3903.JPG
Het zijn 3 moeilijke jaren geweest, voor mezelf, maar ook voor de kinderen. Met name de jongste ging door een enorm rouwproces. Haar grootste vriend was ineens weg… Nog kan ze avonden hebben dat ze ineens zegt dat ze hem zo mist, schrijft dan briefjes aan hem en kijkt naar zijn foto’s.
Maar als ik heel eerlijk ben, heb ik dit zelf ook. Volgens mij zit er geen einddatum aan een rouwproces. Het wordt wel minder, maar dit gaat volgens mij nooit weg. Er is elke dag wel iets waardoor ik aan hem moet denken. Het eerste roodborstje heb ik alweer gespot!! Zijn teken aan mij… Ik zou hem nog zoveel willen vertellen, zijn advies willen vragen en, al was het maar heel eventjes, hem even willen vasthouden…

Dit jaar laten we geen ballonnen op op zijn sterfdag, we kiezen voor het leven en doen dit op zijn geboortedag. Een moment waarbij we mèt de kinderen briefjes naar de hemel sturen met wat we hem willen vertellen. Om even na te denken over alle leuke dingen die ze samen met hem gedaan hebben.

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
ik leverde bewijs van mijn bestaan
omdat door het verleggen van die ene steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan

– Bram Vermeulen –

3 jaar alweer, maar ik mis hem nog elke dag…