Donkere wolken…

Het is acht uur ’s avonds: ik zit op de bank en kijk naar de lucht. Donkere wolken drijven voorbij. Was het maar echt zo, dat het allemaal zo snel voorbij gaat; als wolken in de lucht.

Vanochtend was het maar een klein plukje wolk, verder een strak blauwe lucht. Zonder jas vertrok ik naar mijn werk. Ik had er zin in, werken als doktersassistente geeft mij heel veel voldoening; Ik heb er al eerder een blog over geschreven. Er zijn nu veel mensen ziek, ècht ziek bedoel ik dan. Dus niet de gewone snotneuzen, looporen en hoestbuien; ik bedoel dan ongeneeslijk ziek. Vandaag heb ik een aantal van hen kunnen helpen met verschillende zaken: van speciale hulpmiddelen aanvragen tot het regelen van drinkvoeding, bestellen van nieuwe medicatie en het regelen van een huisbezoek van de huisarts. Het is fijn dat je patiënten vaak al met iets kleins kan helpen. 

Tegen 10 uur regent het flink en dan komen er op mijn eigen telefoon berichten binnen. Mijn zwager die al even in het ziekenhuis ligt, krijgt vanmiddag de uitslag binnen van een scan. En hoe positief ik altijd probeer te zijn, er komen in mijn hoofd meer donkere wolken binnen drijven. Hoe kan het dat een volwassen man zolang al koorts heeft? Men weet het niet. Gezien mijn medische achtergrond zit er al even een klein donker wolkje in mijn hoofd…. Ik heb het tot nu toe steeds weg laten waaien…

Rond 15.00u komt het bericht binnen; infectie of kanker… Het wolkje in mijn hoofd neemt het over, al is er nog geen zekerheid. Eerst nog verder onderzoek… Er komt weinig meer uit mijn handen, gelukkig is het rustig op de praktijk. Ik kan patiëntenleed altijd goed van me afzetten, maar nu komt het weer dichtbij…  

 Ik heb de donkere wolken helaas al eerder gezien in mijn directe omgeving, mijn vader overleed, mijn moeder was ernstig ziek, mijn man verloor zijn baan… Gelukkig konden we altijd weer ergens een zonnestraaltje zien; hoe cliché: achter de wolken schijnt de zon. 

Als mijn kinderen op bed liggen, ga ik op de bank zitten en kijk naar de lucht. Het waait inmiddels flink, de donkere wolken drijven over. Mijn gedachten gaan naar mijn zwager. Ik hoop dat de artsen er compleet naast zitten, dat deze donkere wolk ook snel voorbij drijft. 


Deze blog is onderdeel van Ik blog de zomer door van met-k.com

De tweede blogopdracht: Fotografeer de zonsondergang vanuit je eigen huis en blog over het gevoel dat je erbij hebt, hoe je (werk)dag is geweest en hoe je nu uitrust.

Advertenties

14 thoughts on “Donkere wolken…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s