Opgemaakt!

Ik ben geen beautyblogger, totaal niet, maar wat ik altijd een leuke blog vind om te lezen, is Opgemaakt! Hierin beschrijf je welke beautyproducten je hebt opgemaakt. Ik wilde dat wel eens proberen en heb dat deze maand voor je bijgehouden!
Lees je mee?
/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/2b7/74588420/files/2015/01/img_4177.jpgAls eerste heb ik deze maand mijn Andrelon haarmasker opgemaakt! Deze is speciaal voor highlights. Je brengt hem na het wassen aan en laat hem 1 minuut zitten. Daarna spoel je het gewoon uit! Hij ruikt heerlijk naar kokos en geeft je haar extra volume!
2015/01/img_4231.jpg
Ook mijn wattenschijfjes waren op… Ik heb geen specifiek merk waar ik gebruik van maak. De ene keer neem ik ze van huismerk van de supermarkt, de andere keer van Demake-up. Hierdoor heb ik ook wel eens een miskoop, dat je van die pluizige schijfjes hebt. Die gebruik ik dan maar voor een knutselproject!!Ook de reinigingsdoekjes waren op. Ook deze zijn volgens mij vanuit de supermarkt (ik zei al eerder: ik ben geen beautyblogger…) Mijn dochters gebruiken ze ook om schmink mee van hun gezicht te halen, dus daarom hiervan ook geen exclusief merk!!  

 Wat ook op is, is mijn vitamine E dagcrème. Deze is van The Body Shop! Ik koop hier altijd de kleine potjes van, ik gebruik deze crème naast mijn andere dagcrème, het vermindert echt de rode plekjes in mijn huid en verzorgt de droge stukken!  

 Het laatste van mijn Opgemaakt! van deze maand is mijn Foundation van Clarins. Ik kreeg deze van mijn moeder want het was niet “haar” kleur. Bij mij is de kleur precies goed! Ik gebruik het alleen op de littekentjes op mijn kin die ik heb van de acné. 

Grappig om eens te doen zo’n Opgemaakt! maar niet mijn ding!  

Advertenties

Bootcamp deel 2

Vorige week heb je kunnen lezen over mijn eerste ervaring met bootcamp. Vandaag deel 2!

Jazeker, deel 2! Want ik heb afgelopen maandag de tweede les meegedaan. Vorige week was namelijk een gevorderden les, dus ik had bedacht nu met de beginners mee te doen. Mijn collega besloot ook mee te gaan, na mijn betoog van vorige week!  

 

Dit keer dus de les met beginners… In vergelijking met vorige week lag het tempo inderdaad lager, maar toch vond ik het nog wel zwaar! Wat ik leuk vond was dat we nu wat andere oefeningen deden en dat we ook een andere kant van het park op gingen. Zo krijg je dus wel variatie!! Er waren wel weer oefeningen bij die ik als beginner echt nog niet kan en sommige oefeningen had ik ook nog nooit van gehoord!! Burpees bijvoorbeeld, zegt jullie dat al iets? 

Wat ik wel een beetje gemist heb qua begeleiding zijn alternatieve oefeningen. Dus als je iets nog niet kan, of niet mag door blessure. Welke oefening je dan wèl zou kunnen doen. Dat ga ik maandag nog eens navragen bij de trainer, want ja, maandag ga ik weer!!! Ondanks de spierpijn….

Plastic tasje erbij??

Ik sta in de winkel, koop meer dan ik dacht en bij de kassa vraagt het meisje: “Gaat het zo mee Mevrouw?” Ik kijk naar mijn tas, hmm, dat gaat denk ik niet lukken. Dus ik zeg: “ben bang van niet, misschien heb je een klein tasje voor me?” Haar antwoord? “We doen niet meer aan plastic tasjes Mevrouw!” En toen was het stil…  “Is beter voor het milieu…” Uiteraard begrijp ik dat, maar waarom vraagt ze dan wel ‘of het zo meegaat?’ 

Ik besluit alles zo maar mee te nemen, maar bij de volgende winkel krijg ik ook geen gratis tasje… Wat is dit? Heb ik iets gemist of zo?? Is in 1 weekend tijd iedereen ineens een milieufreak geworden? Is dit een nieuwe trend? Navraag bij buurvrouwen en vriendinnen bevestigt dit: je krijgt in veel winkels geen plastic tasje meer… Nagezocht op internet: er komt vanaf 1 januari 2016 zelfs een verbod op gratis plastic tasjes!!  

 

Ik ben echt verbaasd! Ik snap het wel hoor, maar ik hergebruik de tasjes ook! Ze gaan mee naar school en worden als afvalzakjes gebruikt in de pedaalemmer in de badkamer, en ja, vaak heb ik er ook wel 1 in mijn tas… Maar dit keer dus niet…

Uiteindelijk heb ik in winkel 2 maar een eco tas gekocht… Schijnt dat ik er ook nog korting mee kan krijgen op bepaalde artikelen… Maar wie is nu de winnaar? Ik nu (nog) niet, het milieu op hele lange termijn? Vooralsnog zal het de winkel dus wel zijn…. Maar goed, laten we dan allemaal aan de boodschappentas gaan en een einde maken aan de plastic soep!!

Pasen 2015

Het lijkt er steeds meer op dat Pasen een soort tweede kerst aan het worden is. Al weken vult mijn brievenbus zich met allerlei folders met paasartikelen. Folders van supermarkten met complete dagmenu’s, starten met ontbijt, daarna lunch/brunch en tenslotte nog een uitgebreid diner. Ik weiger daar aan mee te doen! Want iedereen lijkt vergeten te zijn waar het om draait met Pasen.  

Uit diverse onderzoeken blijkt dat de meeste mensen bij Pasen denken aan vrije dagen, lekker eten en gezelligheid. Daarnaast denkt men aan paaseieren en oja, er was ook nog iets met Jezus. Nu ben ik niet actief gelovend, maar ben wel gelovend opgevoed. Pasen gaat bij mij nog steeds over Jezus, zijn lijden, vergeving en nieuw leven. Ook bij de meiden op school zul je geen paashaas tegenkomen. Natuurlijk hebben wij ook paaseitjes in huis gehaald en hebben we de paasdagen doorgebracht met familie.

Zo is er nu ook al een paar jaar het televisie programma The Passion. Bekende Nederlanders vertellen het verhaal van Jezus in muziek. Nederlandse popmuziek verteld het verhaal van toen. Hoewel ik het dit jaar iets minder vond dan voorgaande jaren, vind ik het toch een goed principe. Hierdoor horen meer mensen waar het werkelijk om gaat met Pasen! Onze meiden hebben met open mond zitten kijken.  

Ja, wij hebben ook zitten gourmetten en hebben met z’n allen paaseieren gezocht op de kinderboerderij. Want, zo zei mijn oudste dochter: het is feest omdat Jezus is opgestaan!!

Beroepsgeheim

Als doktersassistente hoor en zie je natuurlijk alle informatie over patienten voorbijkomen. Het begint bij ons in de praktijk al op het moment dat patiënten een afspraak maken. Op dat moment begin je met de triage, het uitvragen van de klachten. Dit is om in te schatten of de patiënt vandaag nog gezien moet worden, dat je zelf advies kan geven, of misschien zelfs meteen een ambulance of arts moet sturen. Nou doen wij dit al heel lang, dus de meeste patiënten vertellen wel waarom ze een afspraak willen hebben. Er zijn alleen ook mensen die denken dat wij als doktersassistentes gewoon heel erg nieuwsgierig zijn… Dan krijg je dus als antwoord “dat vertel ik wel aan de dokter..” Dat antwoord kan mij zó ontzettend irriteren! Ik stèl mijn vragen niet omdat ik nieuwsgierig ben! Ik vertel dingen die ik hoor op de praktijk niet door aan mijn man/kinderen, de buurvrouw of de bakker. Daar heb ik een eed voor afgelegd! En niet alleen als officieel praatje bij mijn diplomauitreiking, ook in mijn arbeidsovereenkomst is hier voor getekend. En dit kan zelfs een reden zijn voor ontslag!!



Omdat ik werk in mijn woonplaats kan het nog wel eens lastige situaties opleveren. Voor mijzelf niet, ik trek de deur van de praktijk achter me dicht en laat alles wat ik daar gehoord heb achter. Voor patiënten ligt het soms toch anders merk ik. Je hebt de leuke varianten, dat mensen je aanspreken in de supermarkt/ bij dansles/zwemles, om te vertellen dat het goed gaat met die zere vinger/zieke dochter/ buikklachten. Soms heb ik geen idee waar mensen het over hebben en antwoord ik altijd “wat fijn voor u” en probeer het gesprek in een andere richting te brengen. Als dat niet lukt zeg ik vaak met een lach: “maar vandaag ben ik vrij hoor!” Dat werkt vaak prima! Maar er is ook de andere variant. Mannen die ’s ochtends om Viagra vragen en je ’s middags tegenkomen in de supermarkt, vrouwen die je huilend hun diepste geheimen hebben verteld. Die vinden het moeilijk om mij dan tegen te komen. Die mannen draaien zich vaak zelf al om, om me te ontlopen. De vrouwen knikken meestal als herkenning. Bij een volgend contact in de praktijk benadruk ik dan altijd even dat ik dingen die ik op het werk hoor, privé helemaal niet in mijn hoofd heb! 



Een mooi voorbeeld van de afgelopen weken. Op de praktijk had ik gezien dat een vriendin van mij zwanger was. Superleuk nieuws natuurlijk! We hebben elkaar daarna meerdere maken gesproken via Whatsapp, kwam haar tegen (met mijn man) bij een zonnig terras. Van mijn kant heb ik niets laten merken dat ik het wist. Tot afgelopen week, toen kreeg ik het officieel via haarzelf te horen! Toen heb ik het uiteraard aan mijn man verteld en zijn reactie? “Dat wist je zeker al even?” Ook mijn vriendin reageerde met: “goed je mond gehouden..” Maar dit is voor mij gewoon heel logisch!! 

Doktersassistente zijn zit in je bloed, mét daarbij je beroepsgeheim!!  

Project zolder, deel 5

Ik ben er klaar mee: letterlijk en figuurlijk! Toen we begonnen had ik niet kunnen voorzien hoeveel tijd en vooral energie er in verbouwen gaat zitten! Maar nu kan ik het zeggen: Project zolder is zo goed als af! Vorig weekend stond mijn zwager al vroeg op de stoep om te helpen met het leggen van de vloer. Helaas had ik 2 verschillende diktes ondervloer (dacht goedkoop af te zijn via lokale marktplaats…), dus moesten ze al snel naar de bouwmarkt voor een andere ondervloer. Anders zou het wel heel wiebelig worden! Daarna konden ze lekker door met leggen! Mijn man is geen klusser, maar begon het laminaat leggen uiteindelijk door te hebben en kreeg er nog plezier in ook!!  

 

Eigenlijk veel sneller dan ik dacht lag de vloer er al in!! Gelijk ook de plinten gelegd, want anders moet dat na 10 jaar nog gedaan worden!!  

   Daarna konden we natuurlijk beginnen met het naar boven brengen van de meubels. Mijn dochter wilde heel graag aquablauw, dus we gaan nog even op zoek naar aquablauwe accessoires!! Ook haar nieuwe bed is er nog niet, dus ze slaapt nog even met het matras op de grond!  

  

Gisteren zijn de deuren gekomen, helemaal op maat gemaakt. Ze moeten alleen nog in de verf gezet worden. Ook het gordijn van het dakraam is er nog niet, maar ze heeft al een heerlijk eigen plekje gemaakt! We hadden dit al jaren eerder moeten doen!! 

De dag van de doktersassistente liep even anders….

Wat kan je dag toch ineens anders lopen. Het was donderdag de dag van de doktersassistente en meestal worden wij ’s middags dan door onze artsen in het zonnetje gezet. Deze donderdagmiddag werd anders… Om 13.00u kreeg ik een appje van mijn man dat hij niet lekker was. Hij was onderweg terug uit het centrum aan het lopen, maar had zo’n pijn in zijn buik. Hij moest ook steeds overgeven. Hij klonk ook erg kortademig, ik vertrouwde het voor geen cent!! Ik heb toen samen met mijn collega hem met de auto ergens bij het oude stationnetje opgepikt. We zijn toen naar huis gegaan. Hij wilde graag liggen en ik ben even de meiden gaan halen uit school. Toen ik terugkwam lag hij te rollen in bed van de pijn. Huisarts gebeld, we mochten meteen komen. Hier werd het alleen maar erger. De huisarts wist ook niet goed wat het was, maar omdat hij zoveel pijn had werd hij met de ambulance ingestuurd naar het ziekenhuis. 

Om 16.00u waren we in het ziekenhuis. Er werden allemaal onderzoeken gedaan en ook toen was het nog niet heel duidelijk. De arts dacht eerst aan zijn hart, toen aan een maagzweer, gal- of nierstenen of zijn blindedarm. Het bloedonderzoek gaf ook geen duidelijkheid. Na 4 uur, 3 ampullen morfine en 2 ampullen diclofenac werd er een echo van zijn buik gemaakt en toen bleek toch dat hij een acute blindedarm ontsteking had!! Toen ging het snel! Binnen een uur werd hij naar de operatiekamer gebracht en na anderhalf uur werd ik door de chirurg gebeld dat alles goed gegaan was. Nog weer een uur later belde de verpleegkundige van de uitslaapkamer en kreeg ik hem zelf nog even aan de lijn. (Dit weet hij zelf allemaal niet meer.) De nacht was voor hem niet zo heel prettig en ook ik heb niet echt een hele goede nachtrust gehad!!! Gelukkig mocht ik hem de dag erna alweer lekker ophalen! Nog wel een erg gevoelige buik, maar thuis lig je toch het lekkerste!! Nu tijd om te gaan herstellen!! En de dag van de doktersassistente?? Die bloemen kwam mijn arts alsnog even brengen!!