Op een onbewoond eiland…

Lieve schatten, 

Ik moet jullie wat vertellen, waarom ik ineens weg ben…. Jullie weten toch van die stukjes die mama schrijft? Nou, ik had me in een opwelling opgegeven voor een zomereditie bloggen. Ik dacht dat het 4x een stukje schrijven was en klaar… Van de week kwam de eerste opdracht binnen. 

Het bleek toch iets anders dan ik dacht, door op de link te klikken zat ik ineens niet meer achter de computer, maar op een eiland. Ja, ik weet het, het klinkt raar en nu jullie dit lezen, zitten jullie vast te lachen. Dit kan alleen mama maar overkomen. Ik kan me niet meer precies herinneren hoe het ging, ik had niet eens tijd om spullen te pakken. Ik heb alleen mn tas mee, daarin mijn telefoon, mijn zonnebril, schrijfblok en pen. Oja onder in mijn tas zag ik nog een stukje chocolade…

En nu zit ik dus hier, alleen. Ik heb altijd al eens mee willen doen aan Expeditie Robinson. Kijken of ik dat zou kunnen, alleen op een eiland. Voor zover ik weet ben ik nu alleen. Een hutje met een hangmat, een vuurtje met een ketel water erboven is het enige wat ik tot nu toe gevonden heb. Ik zit nu op het strand en kijk naar de zee. Het water maakt me rustiger, maar in mijn hoofd is het nog onrustig, ik heb altijd al moeite mijn hoofd leeg te krijgen. Ben altijd druk, voor anderen. Nu ben ik hier. Alleen met mijn gedachten. Alleen met mezelf.

Alleen. Wanneer was ik voor het laatst echt alleen? Voordat de kindjes kwamen?? Ik moet heel eerlijk bekennen dat het best even fijn is. Is dat erg? Ik hou heel veel van jullie, maar wat is deze stilte heerlijk. Ik hoef even niets: geen werk, geen school, geen dansles/gymles/kinderfeestjes noem maar op… Toen ik hier gisteren aankwam kon ik alleen maar slapen. Mama is moe. Dit hoort vast bij het mama zijn, maar nu kon ik echt niet meer. Ik ben gaan liggen in de hangmat en met de tranen kwam ook de slaap. De hangmat lag best lekker en in mijn hoofd ging ik alle mensen af die me zo lief zijn. Die gedachten brachten me uiteindelijk in een heerlijke slaap. Geen idee hoe lang ik geslapen heb. Mijn hoofd is al leger… 

 Ik knabbel wat aan dat kleine stukje chocolade en drink een kopje thee, nou ja, heet water met een blaadje groen erin. Jullie hebben nu vast weer een grijns om je lippen, jullie weten dat ik niet van groene thee houdt. Thee en chocolade geven me thuis wel altijd rust, ik zeg het ook altijd tegen iedereen: ga even zitten en drink een kopje thee. Mijn oplossing bij alle problemen. Slaap, thee en chocolade… 

Ik bedacht me net dat ik jullie moet laten weten waar ik ben of zouden jullie het al weten? De batterij van mijn telefoon is natuurlijk al leeg, nu lachen jullie vast alweer… Mijn batterij is vaak leeg. Letterlijk en figuurlijk. Jullie zijn vast blij dat ik er even uit ben, toch? Of kan dat niet als mama? Wat zullen anderen zeggen dat ik weg ben? Jullie zijn niet alleen, papa is er voor jullie! Hij zegt vaak dat ik tijd voor mezelf moet nemen… En hij heeft gelijk, ik ben hier nu ruim een dag en het geeft al rust… En voor het eerst bedenk ik me dat het me eigenlijk helemaal niets kan schelen wat anderen denken, ik doe dit voor mezelf! Ik zal hier sterker door worden! Ik hoop dat ik dat aan jullie kan overbrengen, dat het niet uitmaakt wat anderen denken…

Ik weet niet hoelang ik hier op het eiland blijf. Ik weet dat jullie je kunnen redden zonder mij. Mama komt snel terug, uitgeslapen en sterker dan ooit en dan ben ik er weer helemaal voor jullie!

Kus, 

Mama


Deze fictieve blog is onderdeel van Ik Blog de zomer door van met-k.com

 De eerste blogopdracht:

Je bent op een onbewoond eiland beland (Beschrijf dit) en hebt maar vijf items meegenomen. Welke items zijn dat? Vervolgens schrijf je een brief aan een geliefd persoon waar je bent en wat je mist maar misschien heb je daar alles wat je hartje begeert?

Kleding drama…

Ik beken: ik ben een ramp met kleding kopen. Niet dat ik het niet leuk vind of zo, maar het lukt me vaak niet. Meestal doordat ik iets in mijn hoofd heb… Als je naar iets op zoek bent, dan ga je het niet vinden. Ook ben ik een ramp met keuzes maken!! En ik had maar 1 vrije dag waarop ik het kon kopen! Stresss!

Dit keer was ik op zoek naar een outfit voor een 40 jarige bruiloft. Ik zat te denken aan een broek met een tuniek of zo. Moet toch niet te ingewikkeld zijn zou je denken?? Maar een hele ochtend in Utrecht rondlopen, (winkel in-winkel uit) leverde niets op. Ja, natuurlijk wel voor de kids, terwijl die niet eens mee gaan naar het feest! Het leverde me een hoop frustratie op, dat ook! Wat is er mis met mij? Of is de mode op dit moment gewoon niet mijn smaak?? De behulpzaamheid van het winkelpersoneel was ook op een dieptepunt, terwijl ik toch aardig hulpeloos en vertwijfeld in de paskamers stond… Ik kon wel janken!  

Om 14.15 snel de kinderen uit school gehaald en met de oudste nog naar een ander winkelcentrum gereden. Uiteindelijk in een hele leuke winkel terechtgekomen, Zizzi! (http://www.zizzi.no/en-GB/Collection/Oversigt.aspx) Dit is een winkel met mode voor een grotere maat. Ondanks dat ik flink afgevallen ben heb ik nog steeds geen maatje 36. Zizzi begint bij maat 44 en dat is voor mij perfect! Ook hebben ze lengte maten, niet verkeerd bij mijn 1.83m!! Het personeel is superbehulpzaam en denken echt met je mee!! Hier heb ik een broek met tuniek gekocht, hemdje eronder, klaar! 

Ehm, toen begon thuis de keuze-stress… Ik twijfelde over de broek… Was ie niet te opvallend? Diverse mensen, (die al van mijn shop-crisis wisten), een foto geappt en de reacties waren positief. Niet twijfelen!! ’s Avonds kwam mijn man thuis en die vond de broek helemaal te gek! Maar… het shirt niet… Aaaaarggghhhh!!! Twijfeldetwijfeldetwijfel…. De volgende dag toch nog even naar de Miss Etam, hier 2 hele leuke meiden die mijn keuze stress begrepen! Om de keuze nog moeilijker te maken heb ik nog 2 grijze shirtjes gekocht… Ik kan nu verschillende combinaties maken…

Ik ga eruit komen… Vanavond is het feest… 

Hoeveel tijd kost social media?

Gisteren kreeg ik een berichtje van mijn vriendinnetje dat ze haar Twitter en Facebook gaat opzeggen. Mijn eerste reactie was “waarom?” Ze gaf aan dat het zoveel tijd kost. Ze is continu aan het stressen dat ze tijd tekort komt, maar zit wel meerdere malen per dag op Twitter, Facebook en Instagram. Ze hoopt door twitter en facebook op te zeggen tijd over te houden en rust in huis te krijgen.

Dat gaf me toch wel reden tot nadenken. Hoeveel tijd ben je eigenlijk kwijt aan social media? Zou het echt rust kunnen geven? Zou het ook wat voor mij zijn? Gezien mijn laatste blog; zou het mij ook rust en tijd opleveren? Ik besloot het vandaag eens bij te houden, hoeveel tijd ik vandaag op social media zat. 

Na het ontbijt kijk ik op mijn FB, Twitter en IG, dit is hooguit 5 minuten, ik las daarna even de headlines op de NOS app en daarna door naar het werk. Om 10.00u is mijn koffiepauze en kijk ik weer, ook dit is ca. 5 minuten geweest, ik vind het leuker om met mijn collega’s over het weekend te kletsen. 

Tussen de middag kijk ik wat langer in mijn lunchpauze, nu kijk ik op FB even in de groepen die ik volg, dit zijn een soort lokale marktplaats groepen. Soms komt er iets leuks voorbij, waar je op reageert en dan kost het je wat meer tijd om te reageren, maar vandaag zie ik niet echt iets van mijn gading. Op twitter lees ik nu ook wat meer, klik een paar keer door naar leuke bloggers en 2 advertenties voor sauna’s. Hier heb ik van de week op gezocht en door de “cookies” trekt dit nu weer mijn aandacht. Dan schuift mijn collega aan en leg ik mijn telefoon weg. 

Tegen 3 uur krijg ik een berichtje via IG binnen, hier zat ik op te wachten dus kijk ik snel even! Ik typ een korte reactie en leg de telefoon weg. Als ik thuiskom is mijn man met de BBQ bezig, ik hoef niet te helpen, mag lekker even zitten na een dag werk. Nu pak ik wel even mijn telefoon en scroll rustig door mijn berichten, reageer op een paar. Denk dat dit totaal 20 minuutjes is geweest. Dit was een relax momentje en had ik ook zonder social media genomen!!  

 Als ik de kinderen naar bed heb gebracht kijk ik nog een rondje, begin met typen aan dit blog en wacht tot mijn theewater kookt. Als dan ook mijn man klaar is met de tuin sproeien, gaat de telefoon ook aan de kant en zetten we Netflix aan. 

Al met al denk ik dat ik niet veel tijd win door social media aan de kant te zetten, het is in totaal 45-50min geweest, die ik meer als een soort ontspanning heb gezien. Nu was dit een werkdag, misschien moet ik ook eens op een vrije dag gaan tellen!! 

Hoeveel tijd besteed jij aan FB/Twitter/Instagram?? 

Even pauze

Soms moet je even een pas op de plaats maken. Je hoofd leegmaken, tijd voor jezelf nemen. Je leest en hoort het overal. Zo ook met mijn blog. Ik moest even een pauze nemen. Mijn gedachten op een rijtje zetten. Ik ben moe, maar waarom? Ik ben tè druk, maar met wat? Wat is er nou toch? Wat kan ik veranderen? Thuis, op het werk, mijn blog? Ja, wat wil ik nu eigenlijk met mijn blog? Welke kant ga ik op, blijf ik op deze manier bloggen? 

Ik blog vooral persoonlijk, maar is het niet tè persoonlijk? Wil ik wel dat iedereen alles van me weet?? Het lijkt me ook leuk om voor anderen te bloggen, maar voor wie of voor wat? 

Ik ga terug naar 1x in de week bloggen. Misschien is het te weinig voor een goede blogger, geen idee. Hebben mensen mijn blog gemist de afgelopen weken? 

Ik denk nog even door… Ik heb nog even pauze… 

 

Avondvierdaagse

Afgelopen week was bij ons de avondvierdaagse. Ik vind dit altijd heel gezellig, maar geeft wel wat stress in huis!! Want naast alle gewone activiteiten, moet je dus wel voor 17.00u aan tafel zitten, want om half 6 moet je toch echt de deur uit om op tijd bij het startpunt te zijn!

Ik heb zelf hele leuke herinneringen aan de avondvierdaagse. Gezellig met je vriendinnen lopen! Extra leuk als ook de meester of juf meeliep! Liedjes zingen tot je geen stem meer over had, lopen in de stromende regen en in de felle zon! Snoepend van je rolletje mentos of fruitella! We startten altijd bij het bejaardenhuis, waar mijn moeder werkte. Ik kan me dus ook herinneren dat we na afloop daar nog wat gingen drinken!  

 Nu lopen mijn meiden al voor het tweede jaar! Ik heb elke avond met ze meegelopen, mijn man ook 1 avond. Bij mijn meiden geen tas vol snoep, ze hadden een zakje met een paar snoepjes mee en 1 avond een bakje met komkommertjes! Maar wat nemen kinderen veel snoep mee!! Of eigenlijk moet je het anders zeggen: wat geven de ouders veel snoep mee!! Ongelofelijk!! Per avond een zak snoep!! En dan ook echt helemaal leegeten he?? Heel bizar!! 

Voor het defilé had mijn man voor de meiden een Dopper drinkfles (http://dopper.com/nl/) gekocht bij een kookwinkel in Houten. (http://www.bijonsindekeuken.nl) Deze was wel gevuld met snoepjes, maar die gaan nu in een pot voor de rest van de maand! (Tip: Je kan ‘m natuurlijk ook vullen met een gezonde snack!!) De rest van de slingers om hun nekjes kwamen van ouders van vriendinnetjes en ook de buurman stond voor ze aan de kant!! Wat een verwennerij!!! De medaille is binnen voor dit jaar, volgend jaar gaan we weer!!  

  

Gewoon een zondagmorgen…

Wat kan je toch genieten van een zondagmorgen! Gisteren had ik al lekker uitgeslapen: ik was lekker blijven liggen omdat het regende. Vandaag was ik om half 9 klaarwakker! Ik hoorde ons logeerhondje beneden piepen en hoewel ze best wat langer kan wachten, besloot ik om een lekker wandelingetje met haar te doen. Maar mijn plan was eigenlijk om te gaan hardlopen, dus trok ik vast mijn hardloopoutfit aan.  

  Het zonnetje scheen al lekker, dus was het geen straf om met de hond te lopen. Na een flink rondje haar weer thuis gebracht en toen mijn muziekje en Evy op de oren en hardlopen maar!! Het was maar 2,5km, maar het was heerlijk!!!Thuisgekomen zaten mijn meiden al heel lief tv te kijken en mijn man sliep zelfs nog! Snel de oven vast voorverwarmen en zelf onder de douche!! Broodjes in de oven en toen ze klaar waren, trommelden mijn dochters papa uit bed en zijn we met z’n viertjes gaan ontbijten met lekkere warme broodjes!! 

Dit zijn mijn favoriete ochtenden, hoe verloopt jouw favoriete ochtend?? 

Dagje Sanadome

Voor mijn moeders verjaardag en als combinatie met moederdag-kado vertrokken wij zaterdag om half 10 naar Sanadome. Samen met mijn zus, schoonzus en moeder hees ik me in mijn tankini voor een dagje relaxen. We begonnen echter heel actief met aquajoggen! Het was al bezig, dus we konden nog voor een kwartiertje aansluiten! Daarna lekker relaxen in de verschillende baden. 

Wij hadden een arrangement geboekt met daarbij een kraxenofen en een sabbia med. Geen idee wat we hiervan moesten verwachten. De kraxenofen was een soort mini stoombad. We werden in een nisje gezet met achter ons een soort hooi, en kregen een papieren schort om ons heen. Hierdoor bleef de warmte in je eigen nisje en dit was heel ontspannend voor je spieren. Ik vond het wel lekker!! Daarna een heerlijke salade als lunch en door naar de sabbia med.

Hierbij lag je op het zand en werd in 45min middels lichttherapie een etmaal compleet met zonsopgang en zonsondergang gesimuleerd. Dit is de tekst van Sanadome, want na 5-10 minuten was ik al de binnenkant van mijn ogen aan het bekijken! Heel rustgevend voor mij dus!! 

Hierna hebben we nog heerlijk gepoedeld in alle bubbelbaden en uiteindelijk zijn we rond 17.00u eruit gegaan!  

 Helemaal relaxt zijn we daarna nog uit eten geweest in Veenendaal! Wij hadden een geslaagde moederdag!